Bir yanda referandum adı altında kırk katır kırk satır derdiyle, diğer yanda dışarıda içeriden daha kısıtlı bir hayatın peşinde insanlar açlık grevlerinden, ezaevlerinin işkencelerle anılmasından bihaber.
Bırakın ezaevlerini, Ankara’nın en civcivli caddesinde açlık grevlerinin artık yirmili günlerine gelmiş, her gün Ankaralılara KHK ne demek anlatmaya çalışırken derdest edilip yerlerde sürüklenerek gözaltına alınanları görmüyor gözler.
Oysa gözlerimizi dört açmakta yarar var! Kırk katır mı kırk satır mı demişken, referandum adı altında bizi 12 Eylül cuntasının anayasasıyla öncekinden de beter bir baskı rejimi arasında seçim yapmaya itiyor duygusu yaratan bu oyunu kastediyor olsam da, biz “HAYIR”larımızı özgürlüklerimizi elimizden alanlara söylemeyi sürdüreceğiz elbette.
Bu “HAYIR”lar cuntanın anayasasını da gün gelip değiştireceğimizi söylemenin, dostlarla birlikte martı kanadına binip özgürlüğe yol almanın başlangıcı olacak, kuşkunuz olmasın.
