Dolayısıyla şunu bilmek gerek; Kılıçdaroğlu seçimini çoktan yaptı. CHP’yi 47 yıl sonra birinciliğe taşıyan değişimcileri ihraç etmeden de partiyi kurultaya götürmeyecek. Üstelik Özel ve ona yakın isimleri sadece partiden tasfiye etmeyecek, yargının da önüne atacak. Özel yönetimine yönelik tüm sözlerini, muhtemelen iddianamelerde yeniden okuyacağız.
Kılıçdaroğlu’nun yeni kariyer rotasında geri dönüş yapma şansı yok. Eğer ona verilen bu görevden cayarsa, kendisinin de başı derde girebilir.
Özgür Özel’in önünde zor bir karar var. Elbette “baba ocağı” olarak görülen CHP’yi geride bırakmak kolay değil. Ancak bu haliyle CHP içinde iktidar karşıtı mücadele yürütmenin olanakları da gün geçtikçe azalıyor. Kılıçdaroğlu’nun hedefi ve rejimin ondan beklentileri düşünüldüğünde, yasal/hukuki yolları zorlayarak bir sonuç alınmayacağı da ortada.
Bununla birlikte yeni bir parti kurmak, her şeye yeni baştan başlamak demek ve uzun yıllardır CHP içinde siyaset yürütmeye alışmış kadrolarla bu kolay olmayabilir. Yeni oluşum, dikensiz bir yolu da garanti etmiyor. En başta Özel’in üzerindeki siyasal ve yargısal baskı günden güne artıyor. Kanıksanmış sınırların aşıldığı, her şeyin mümkün olabileceği bir taarruz döneminin içindeyiz.
Muhalefet hattında seferberlik ruhunu yaygınlaştırmak gerekiyor. Halkın büyük çoğunluğu bu düzenin devamını istemediği gibi CHP’yi hedef alan “mutlak butlan” kararının da hukuki olmadığını biliyor.
