Türkiye’nin bölgesel gücü yükseliyor; ancak Avrupa ile kurumsal bağı zayıflıyor.
Suriye’de nüfuzu artıyor; Ama Kıbrıs’ta diplomatik alanı daralıyor.
Ortadoğu’nun ekonomik ve güvenlik mimarisinde daha merkezi hale geliyor; Ama Avrupa’nın siyasi mimarisinin dışına itiliyor.
Bunları alt alta koyunca Batı’nın Türkiye’ye “biçtiği yeni rolün” ipuçlarını da görmek mümkün;
Ankara’dan beklenen, Avrupa’nın bir parçası olması değil; Avrupa’nın güneyinde ve doğusunda istikrar sağlayan bölgesel bir güç olarak hareket etmesi.
AB’nin eşit üyesi olarak karar alma mekanizmalarında yer almak yerine, Avrupa’ya yönelik göçü durduran, enerji koridorlarını koruyan, Suriye’yi yöneten, Körfez ile Avrupa arasındaki bağlantıları sağlayan bir ülke olması.
Türkiye kamuoyunun tartışması gereken asıl mesele bu;
Ankara Ortadoğu’da güç kazanırken Avrupa’dan uzaklaşmayı kabul ediyor mu?
Türkiye’nin gelecekte nasıl bir ülke olacağı sorusu ile hangi coğrafyanın parçası olacağı sorusu artık birbirinden ayrılmaz hale gelmiş durumda.
