Türkiye siyasetinde kriz anlarında taraflar genellikle karşı tarafı gayrimeşru ilan eden, köprüleri atan ve gerilimi yükselten bir üsluba yöneliyor. Oysa Yavaş, desteklediği çizgiyi savunurken dahi Kemal Kılıçdaroğlu’nun siyasi birikimine ve tecrübesine vurgu yapmayı tercih etti. Sorunu kişiler üzerinden değil, kurumun geleceği üzerinden tartışmaya açtı.
Siyaset, özellikle kriz dönemlerinde insanları hızla sertleşmeye ve saflaşmaya zorlar. Taraflar kendi pozisyonlarını güçlendirmek için karşı tarafı itibarsızlaştırma yoluna gidebilir. Kısa vadede bu yöntem tabanı konsolide ediyor gibi görünse de uzun vadede kurumları zayıflatır. Çünkü geriye kalan şey çözümler değil, derinleşmiş kırgınlıklar olur.
Yavaş’ın yaklaşımı ise farklı bir siyasi refleksi temsil ediyor. Desteklediği tarafın haklı olduğunu düşündüğünü saklamadan, sürecin sonunda CHP’nin ayakta kalmasının kişisel ya da grupsal kazanımlardan daha önemli olduğunu hatırlatıyor. Bu yönüyle mesaj, bir taraf açıklamasından çok bir sorumluluk çağrısı niteliği taşıyor. Mesajın merkezinde tarafsızlık değil sorumluluk bulunuyor.
