Butlan, ‘yeni nesil kapatma davası’ydı. Bütünüyle CHP’yi değil, CHP’nin bir tarafını hedef aldı.
CHP’nin bir tarafını kapattı. Yeni, politika üreten ve toplumdan olumlu karşılık alan tarafını.
Partinin başarılı olan tarafını kapatırken şimdiye kadar seçimlerde sürekli mağlup olan, iktidara alternatif olmayı başaramayan dolayısıyla iktidar için güvenli olan tarafını yeniden hizmete açtı.
CHP’nin dinamik, üretken olan kısmını kapattı, önüne konulana razı olan tarafını açtı.
Önüne konulana razı olan taraf, önüne konulan butlan kararını da aldı kabul etti.
CHP’nin iktidara gelmesi Kılıçdaroğlu açısından anlamlı bir hedefse, Kılıçdaroğlu butlana çanak tutmak yerine halefiyle uzlaşmayı tercih edebilirdi.
Böylece, butlanın sebep olacağı sorunları aralarında çözebilirlerdi.
Kılıçdaroğlu bunun yerine ‘butlan’ın maksatlarına uygun bir politika takip etti. ‘Butlan’la iş birliği yaptı.
Bu işin sonu nereye varır, bilmiyorum.
Vatandaşın manzaraya bakarak haksızlığa maruz kalan tarafa sahip çıkması ihtimal dahilinde midir?
Emin değilim.
Aklıma Esin Afşar’ın şarkısı geliyor. “Bu işin sonu hiçbir yere varmaz.”
