İktidar partisinin bugüne kadar başarıyla yürüttüğü ‘imaj propagandası’ iki yönlü çalışıyor. Biri muhalefete, diğeri kendine çizdiği imaj şeklinde…
İlkinin amacı muhalefetin ne büyük bir bela olduğunu ısrarla anlatıp bunlara oy verebileceklere hiç değilse “Aman ne olur ne olmaz” dedirtebilmek.
İktidar partisinin kendisine yönelik ‘imaj propagandası’ ise sessiz yığınların sesi ve milletin değerlerinin temsilcisi olma iddiasının içini dolduracak görüntüler vermeyi gerektiriyor.
Ne var ki inandırıcılık yönünden artık bıçak sırtına gelmiş olan bir propaganda bu. Biraz da uygulayıcıların yaratıcılıktan ziyade taklitçilik içinde olmaları yüzünden…
Mesela, Maliye Bakanı Mehmet Şimşek’in tabiriyle ‘fakir iftarları’ amacı unutulmuş ama ‘sürdürülmesi gerektiği bilinen’ bir uygulama.
Bu tarz bir propaganda işe yaramaz diyemeyiz, bugüne kadar pekala işe yaradı. İnandırıcılığı muhataplarınca pek sorgulanmadı. Ama artık bıçak sırtına geldiği de ortada.
