Genel olarak mutluluk düzeyimiz artış göstermiş ve mutluyum diyenlerin oranı yüzde 49,6’dan yüzde 53,3’e çıkmış. Erkekler daha az mutlu (yüzde 51,4) ama önceki yıla göre (yüzde 46,9) mutlulukları daha fazla artmış. Kadınlarla erkeklerin mutluluk farkı 2020 yılında 53,1’e 43,2 iken şimdi 55,1’e 51,4 ile ciddi şekilde azalmış oldu.
18-24 yaş grubunda bulunanların 2021 yılında yüzde 44,5’i mutluyum derken şimdi bu oran +9,9 puan artışla yüzde 54,4’e çıkmış.
25-34 yaş grubunda mutluyum diyenlerin oranı +7,0 artışla 53,6’ya çıkarken 35-44 yaş grubunda +2,7 puanlık artışla yüzde 52,9’a çıkmış.
65+ yaş grubu ise (gerçek emekliler) yüzde 56,2 olan mutluluk düzeylerini -1,9 kayıpla yüzde 54,3’e düşürmüş.
Kısaca son yıllarda gençliğe bağlı bir mutluluk artışı yaşıyoruz.
2010-2014 dönemi beş yılda umutluyum diyenlerin oranı yüzde 75,1 düzeyindeydi. Oysa son 5 yılda umutluyum diyenlerin oranı yüzde 64,8’e düşmüş durumda. Umut düzeyinde toplamda 10,3 puanlık sert bir kayıp var.
Ne mutlulukta ne de umutta eskileri bulamıyoruz. Sadece düştüğümüz kuyuda çırpınıp duruyoruz.
İşte o kuyuya Türk TİPİ BAŞKANLIK SİSTEMİ diyoruz.
