Üzülerek yazıyorum, gazetecilik artık bir meslek değildir. Ölümü Turgut Özallı yıllarda TV kanallarının özelleştirilmesi ile başladı. Özel TV kanalları ve gazetelerin holdinglere rehin bırakılması ile devam etti. Yakın tarihi yavaş ve uzun bir can çekişmeden ibarettir. Kamu yayıncılığını adım adım bitirdiler. Özel yayıncılık ise daha yolun başında birer holding bültenine dönüştü. Sonra tersinden bir kamulaştırmaya girişildi. Bütün özel medya kuruluşları, tabii TRT ve AA, bir parti yayınına dönüştürüldü. Basın artık bir AKP ve Holdingler konsorsiyumu faaliyetidir. Ölmüştür ve içinde gazetecilik kalmamıştır.
AKP’nin doğrudan kontrol ettikleri ve üzerinde dolaylı kontrol kurdukları ile birlikte tamamı sermayenin acımasız sansürü altındadır. Haliyle artık bir ‘muhalif medya’dan söz edemeyiz.
Adını koyalım, Now, Sözcü ve Halk TV türü sermaye girişimlerini de basından sayamayız. “Fıtratları uygun değildir” demek istiyorum!
Basın olmayanda gazeteci bulamayız. Beyaz yakalı plaza erbabı sayabiliriz, yerindedir. Sermaye güvenliği için gündelik kayıt tutmaktadırlar. Negahan-Nevşin türünü, halkına-ülkesine-insanına düşman bu yeni türü, ancak böyle açıklayabiliriz. Meslek olmaktan çıkmış bir mesleğin son icracılarıdır.
