Ayşe Barım’ın yargılandığı iddianame “Olsa olsa böyle olmuştur” varsayımıyla yazılmış bir iddianameydi. Savcılık bir hayal kurmuş, onu gerçekmiş gibi anlatıyor.
Barım, ‘oyuncuları Gezi protestolarına katılmaya davet ederek hükümeti devirmeye kalkışmakla’ suçlanıyor. İddianameyi okuduktan sonra savcılığın hayal gücüne hayran mı olsam, gülsem mi karar verememiştim.
Barım’ın, Çiğdem Mater ve Osman Kavala ile telefon görüşmesi yaptığı belirtiliyor ama ne konuşulduğunu savcı tahmin etmiş! Madem konuştular, hükümeti devirmeye kesin kararlılar diye düşünmüş. Yani anlayacağınız bizler, Türkiye Cumhuriyeti hükümetine savcıdan daha çok güveniyoruz. Savcıya göre ise hükümet çok aciz. Her şey onu yıkacak bir sonuç yaratabilir! Bir fotoğraf, bir basın açıklaması, söylenen bir söz! Hükümet adeta devrilmek için bahane arıyor gibi!
Osman Kavala’nın, Çiğdem Mater’in, Tayfun Kahraman’ın, Can Atalay’ın, Mine Özerden’in suçlu oldukları için değil muktedir öyle istediği için hapiste tutulduklarını AİHM ve AYM kararları söylüyor. Bu yargılama da Türkiye’de hukuk devletinin tabutuna çakılan çivilerden biri olarak tarihteki yerini alacak.
