Roni, eskilerin deyimiyle gönül tellerimize dokunan şiirler yazdı. Roni’nin şiiri, laf kalabalığından uzak ‘yerli, sahici ve sahih’ bir şiirdi. Roni, asla ‘milli’ olmak istemedi. 1997’de yazdığı bir yazıda, “Benim daha şimdiden vatanım, dinim, etnik kimliğim yok. Ben Roni’yim, dostlarım var, yoldaşlarım var. Bunlar bana yetiyor. Başkaca kimliğe ihtiyacım yok” demişti.