Anma konuşmalarında dikkatimi en çok çeken konulardan biri, Fulya hocanın güleçliğine yapılan vurgular oldu. Yalnızca gülümsemesi değil, anlayışlı, diğerkam, ‘olmuş’ insanlara has bir güleryüzlülüktü anlatılan. Biraz dalgacılık, biraz aksilik, sürekli ‘yekdiğer’ini anlama çabası, merak…